Mapa klauzul niedozwolonych – Rzecznik Finansowy wspiera kredytobiorców

Po przeanalizowaniu umów i regulaminów umów o kredyty hipoteczne zawieranych przez banki z polskimi konsumentami w latach 2002-2009 Rzecznik Finansowy opublikował na swojej stronie internetowej tzw. Mapę klauzul niedozwolonych w umowach kredytów „walutowych”.

Określenie „walutowe” nie bez powodu ujęte zostało w cudzysłów, gdyż zestawienie dotyczące umów zawieranych przez dwanaście polskich banków i ich poprzedników prawnych z kredytobiorcami będącymi konsumentami, jasno pokazuje, że były to umowy zawierające szereg postanowień niedozwolonych i nie miały nic wspólnego z kredytami walutowymi.

W ocenie Rzecznika Finansowego zastosowanie znacznej części zakwestionowanych postanowień w umowie kredytu zawartej z konsumentem powinna skutkować nieważnością całej umowy. Niektóre z klauzul jako bezskuteczne powinny natomiast stanowić podstawę do zwrotu pobranych na ich podstawie kwot.

Pełna lista klauzul niedozwolonych, dotyczących umów należących do portfela kredytowego banków BPH S.A., BNP Paribas S.A., Bank Ochrony Środowiska S.A., Credit Agricole Bank Polska S.A., Getin Noble Bank S.A., ING Bank Śląski S.A., mBank S.A., Bank Millennium S.A., Pekao Bank Hipoteczny S.A., Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A., Santander Bank Polska S.A., Santander Consumer S.A.,  znaleźć można na stronie internetowej Rzecznika Finansowego: Mapa klauzul niedozwolonych

Jednocześnie Rzecznik Finansowy ponownie wskazał na swoje uprawnienia, które pozwalają mu stanąć po stronie konsumenta w sporze z bankiem, tj. o możliwości przeprowadzenia postępowania interwencyjnego w przypadku negatywnego rozpatrzenia przez bank reklamacji, a także o instytucji tzw. istotnego poglądu, w ramach której Rzecznik Finansowy na wniosek konsumenta może przedstawić swoje stanowisko sądowi w toczącym się przeciwko bankowi postępowaniu.